Dziś jest , imieniny obchodzą:

Weekend za miastem

Wiosenna pogoda i dłuższe dni obudziły w nas potrzebę kontaktu z naturą. Oboje z Jackiem, a i Pawełek też, potrzebowaliśmy wystawić nasze blade i zmęczone po zimie buźki na słońce. Każdy, kto mieszka w Belgii i przez większą część roku spogląda na szaro-grafitowe, pochmurne niebo, wie, jak bardzo potrzeba człowiekowi promieni słonecznych i cennej dla zdrowia witaminy D. Podążając wzorem rodowitych mieszkańców tej ziemi, postanowiliśmy skorzystać z długiego majowego weekendu i wybrać się za miasto.

 

Przygotowania do wyjazdu rozpoczęliśmy dwa tygodnie wcześniej, co wydawało nam się bardzo rozsądnym terminem, bo przecież to już nie pora zimowych wypadów na śnieg lub na słońce, a też jeszcze nie czas letnich wyjazdów wakacyjnych. Jakie było nasze zaskoczenie, gdy wszystkie hotele na belgijskim wybrzeżu, o dobrym standardzie i w przystępnej cenie, były już zarezerwowane. Spróbowaliśmy w górach – to samo. Postanowiliśmy spróbować szczęścia w prywatnych kwaterach – zwanych z angielskiego Bed and Breakfast – ale i tu nie było łatwo: albo nie chcieli z dzieciakiem, albo nie było już miejsca ,albo znów za drogo jak na naszą przeciętną raczej kieszeń. Zadzwoniłam do mojej dawnej sąsiadki Irenki, zawsze wyjątkowo dobrze poinformowanej niezależnie od zagadnienia, z pytaniem o jakieś przyjemne miejsce na weekend rodzinny, najlepiej nad morzem. I okazało się, że dobrze zrobiłam! Ta wyjątkowa kobieta nie tylko znała odpowiednie miejsce i miała namiary do właścicielki, ale też okazało się, że prowadząca tę kwaterę pani, to serdeczna znajoma Irenki ze szkolnych lat i z pewnością znajdzie nam jeszcze jakiś pokoik. Zadzwoniłam bezzwłocznie do pani Alinki i okazało się, że powołując się na moją dawną sąsiadkę, bez problemu zarezerwowałam małą garsonierę, zwaną tutaj studio, na nasz wyczekiwany weekend. Jak się potem okazało, istnym szczęściem było to, że nie było dla nas miejsca w hotelu. Nigdy byśmy się bowiem nie pomieścili w mini pokoiku razem ze wszystkimi rzeczami, które zabraliśmy…

Wiadomo, że wyjazd z maluchem wymaga zabrania dodatkowych rzeczy, bez których dorosły człowiek może się spokojnie obejść. Na kilka dni przed naszym weekendem w Ostendzie, przygotowałam listę rzeczy do zrobienia, kupienia i zabrania w podróż. Jacek chwycił się za głowę, gdy zobaczył moje zapiski i zapytał tylko, czy ten szkrab pełzający po ziemi rzeczywiście tego wszystkiego potrzebuje. Przestudiowałam moje notatki i odpowiedziałam, że tak i że w dodatku to jest niezbędne minimum. Małżonek wybuchnął śmiechem i powiedział, że on ani połowy z tego nie miał, gdy za młodu jeździł z rodzicami rozklekotanym Polonezem na Węgry i do Bułgarii. Skwitowałam jego komentarz stwierdzeniem, że to były inne czasy i nam się o wielu rzeczach nawet nie śniło, co nie znaczy, że mamy tego pozbawiać własne dziecko. Bierzemy wszystko i koniec! Bo jak mówiła św. pamięci babka Łucja: Lepiej dźwigać niż ścigać, najpierw zostawić rzeczy w domu – niepotrzebne nikomu, a potem krocie płacić i dać się innym bogacić, bo się z chałupy nie zabrało, choć pod ręką wszystko miało. Jako że babka nieboszczka zawsze we wszystkim rację miała, o czym się już niejednokrotnie przekonałam, postanowiłam zrobić po swojemu i spakować wszystko, co uznałam za konieczne na nasz weekend nad morzem.

I tak w dzień wyjazdu, do bagażnika naszego poczciwego auta, Jacek upchnął: dwie wielkie walizy z ciuchami (jedna z moimi i jego rzeczami, druga z Pawełka ubrankami i śpioszkami na zmianę), pudło pampersów i dwie paczki chusteczek do wycierania pupy, dwie torby z kosmetykami (moimi i maluszka, w której był m. in.: puder, termometr, dwa różne środki na zbicie gorączki, syrop na kaszel, maść na otarcia, waciki, pałeczki dziecięce do uszu, maść na kaszel, płyn do kąpieli dla dzieci i szampon nieszczypiący w oczka, balsam do ciała, homeopatyczne kapsułki do picia w celu złagodzenia bólu u ząbkującego malucha oraz maść do nacierania obolałych dziąseł), wózek, kołderka chroniąca od wiatru i mrozu, śpiworek nocny, przeciwdeszczowa pelerynka na wózek, łóżeczko składane z materacykiem i wanienka. Do tego, zabraliśmy także koszyk z jedzeniem, w którym znalazło się m. in. mleko w proszku, słoiczki z kompocikiem i papkami obiadowymi – na wszelki wypadek, gdyby trzeba było Pawełka dożywić – podgrzewacz do mleka i jedzenia, butelki, smoczki, chusteczki higieniczne i śliniaczki. Była jeszcze także torba z zabawkami, książeczkami i pluszakami oraz przytulanka naszego synka w postaci niebieskiego króliczka.

Muszę przyznać, że po zapakowaniu nasze auto bardziej przypominało cygański tabor wędrujący szlakami Europy z całym swoim dobytkiem niż samochód gotowy na rodzinną przejażdżkę weekendową. Jacek zażartował, że na dłuższy nasz wyjazd, na przykład na wakacje, będzie musiał wypożyczyć małą przyczepkę, bo nie wyobraża sobie, jak wszystko pomieścić, jeśli dojdą jeszcze dmuchane materace i kaczka do pływania, koce na plaże, wiaderka, łopatki itd. Dodał, że nawet bagażnik na dachu nie pomoże, jedynie przyczepka albo najlepiej od razu ciężarówka. Rozśmieszyło mnie to bardzo i zaczęliśmy chichotać jak małe dzieci. Pawełek przyłączył się do naszego radosnego nastroju i głośno rechotał, choć nie wiedział przecież, z czego się tak śmiejemy. W końcu wyruszyliśmy nad morze, ciesząc się z bycia razem, z dobrej prognozy pogody i z kilku dni wolnych, które mogliśmy spędzić poza domem. Poczułam się bardzo szczęśliwa. Miałam obok siebie dwie najbardziej ukochane na świecie istoty, z którymi mogłam po prostu być. Wszyscy byliśmy zdrowi i w sumie nic nam więcej nie potrzeba było. Właśnie to zapewne miała na myśli św. pamięci babka Łucja, gdy mówiła: szczęścia w ludziach – nie w rzeczach – upatrywać trzeba, bo w bliskich nam istotach – największy dar nieba… I jak zawsze, nie myliła się…

Anna Karska

Polecamy

Na mszy świętej w kościele Notre Dame de la Chapelle w Brukseli, 19 marca 2017 r. o godzinie 11:00, odbyła się uroczystość poświęcenia Sztandaru Szkolnego Punktu Konsultacyjnego im. Joachima Lelewela przy Ambasadzie RP w Brukseli.

„Co zrobić z dzikiem?” - podchwytliwo-dramatyczne pytanie postawiła polska blogerka mieszkająca w Belgii.

Jednym z symboli, które nierozerwalnie kojarzą się z kwietniem, jest prima aprilis. Dzień żartów, kawałów, dozwolonego kłamstwa obchodzony był już w średniowieczu i prawdopodobnie nawiązuje do starorzymskich praktyk.

Odległość do Brukseli w linii prostej: 1272 kilometrów. Odległość drogowa: trzeba dodać dwieście kilometrów! Lublin, Krakowskie Przedmieście. Ale tu, w Lublinie – proszę bardzo, szyld: „Mała Belgia”.

Bez nerek nie da się żyć! Usuwają one toksyczne związki przemiany materii i pilnują, aby organizm nie został zatruty. Czasami jednak nie domagają i wówczas – „Houston, mamy problem”!

 

Pani Agnieszka była chora przez kilka miesięcy. W tym czasie długi za czynsz, elektryczność, spłacanie kredytu w banku tak podrosły, że sprawą zajął się komornik.
Jak mogę sobie poradzić? – pyta się samotna mama.

 

Mam przyjemność rozmawiać z Panem Wiesławem Cieleniem, współzałożycielem i honorowym prezesem FC Polonii Bruksela, człowiekiem instytucją, bez którego polonijny światek piłkarski być może by nie istniał.

 

14 września 2014 r. odbyła się w restauracji „Klein Zakopane” w Giesbeek w Holandii Gala Finałowa konkursu Miss Poland Benelux 2014. Już po raz czwarty wybierano miss, choć idea konkursu jest inna niż w Polsce – nie szuka się tu Polek o idealnych wymiarach.

Mieszkając na co dzień w Belgii, warto choć w wielkim skrócie znać historię tego kraju, aby zrozumieć mentalność jego mieszkańców i uznawany przez niektórych za dziwaczny podział na trzy strefy językowe (flamandzką, francuską i niemiecką).

 

Nie lękam się śmierci. Bo gdy ona przyjdzie, ja odejdę. Chcę napisać o mojej chorobie, o upokorzeniach, cierpieniu, braku zrozumienia, a także o ludzkiej postawie. Mam na imię Anna, jestem w kwiecie wieku, na obczyźnie od 16 lat.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Bal Karnawałowy 2011
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Krakus
  • Mini galeria 04
  • Mini galeria 03
  • Koncert Budki Suflera
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Bal Gimnazjalistów
  • Ani Mru Mru
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Miss Fitness
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Dzień Dziecka 2012

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices