Dziś jest , imieniny obchodzą:

Jesienne epidemie

Ostatni miesiąc w biurze upłynął nam pod znakiem jesiennych dolegliwości, które skutecznie zaburzyły harmonogram pracy i dużurów w firmie. Mimo, że każej jesieni na zmianę chorowałyśmy, nigdy jeszcze nie było tak źle jak w tym roku. Nasza szefowa dosłownie rwała sobie włosy z głowy, rzucając gromy za każdym razem, gdy dostawała kolejne zwolnienie lekarskie jednej z nas. A wszystko zaczęło się od Żabich Oczu i jej małego dzieciątka, które rozpoczęło swoją żłobkową przygodę właśnie tej jesieni.

Jak zapewne wie każda mama, początki w żłobku lub przedszkolu nie są łatwe. Dziecko co chwila choruje, łapiąc kolejne bakterie i wirusy, z którymi dotychczas nie miało okazji się zetknąć i oswoić. Każdy tydzień oznacza nową chorobę, gorączkę, kaszel, katar i – co najgorsza – pobyt malucha w domu. Ten okres adaptacyjny do nowych warunków wykańcza nie tylko dziecko, ale i jego matkę, na którą najczęściej spada obowiązek zajęcia się miluskińskim. Tak też było i tym razem. To Żabie Oczy – z racji samotnego wychowywania dziecka – musiały wszystkiemu podołać. A to wcale nie było łatwe. Za każdym razem nasza koleżanka biurowa także łapała jakieś świńswto, które przynosiła nam za kilka dni do biura. Od niej zarażała się któraś z nas.

Bakterie roznosiłam także i ja, bo mój Pawełek też przywlekał z przedszkola jakieś choróbska z grypą żołądkową włącznie. I właśnie ta grypa zupełnie dobiła naszą biedną szefową. Nie dość, że co chwila nawalały jej kolejne pracownice, padając jak muchy z gorączką i bólami żołądka, to jeszcze sama złapała słynnego rothawirusa i spędziła siedem dni w malignie. Nie mogąc – chyba po raz pierwszy w życiu – zająć się prowadzeniem firmy z powodu wysokiej gorączki i innych dokuczliwych objawów grypy żołądkowej - które tutaj przemilczę, bo nie wypada o nich opowiadać wszem i wobec - zmuszona została do nawiązania dyplomatycznych kontaktów z szefem. Musiała bardzo źle się czuć, skoro poprosiła o pomoc swojego byłego męża, z którym rozstała się po wyjściu na jaw jego romansu z Żabimi Oczami zakończonego poczęciem potomka. Gdy po tygodniowej chorobie szefowa wróciła do biura, przedstawiała sobą nader żałosny wygląd. Była wychudzona, blada i zmizerowana. Ciągle słaniała się na nogach, ale musiała pojawić się w firmie, bo akurat zapowiedziała się kontrola z urzędu skarbowego, której żadnej siłą nie dało się przełożyć na inny termin. Jako, że nieszczęścia chodzą zawsze parami, a niekiedy nawet i gromadą, dodatkowo przytrafił się wyjątkowo nieludzki kontroler, który każdy szczegół sprawdzał kilka razy upewniając się, że wszystko jest w porządku. Ten dzień zdawał się nie mieć końca. Gdy późnym wieczorem szefowa opuszczała biuro wyglądała jak z krzyża zdjeta. Było mi jej żal, bo wiedziałam ile serca, czasu i energii wkłada w prowadzenie firmy. A tu jeszcze, co chwila, piętrzyły się przed nią kolejne kłopoty. Okazało się bowiem, że daleko było do zakończenia czarnej serii prześladującej nasze biuro.

Na drugi dzień po zakończeniu kontroli w naszej firmie, szefowa wylądowała w szpitalu, z powikłaniami po grypie, które przykuły ją do łóżka na dobre. Jakby tego było mało, dziecko Żabich Oczu też trafiło do szpitala z zapaleniem płuc i nasza koleżanka biurowa przez dwa tygodnie nie dawała znaku życia.

Viola Chuda jak Deska i Prawie Bez Biustu złamała prawą rękę i to wychodząc od lekarza (poślizgnęła się na mokrych schodach!), co wydawało się już ukoronowaniem naszych kłopotów kadrowych i zdrowotnych. Dwa dni później inna koleżanka zwana Renią o Biodrach Szerokich jak Baobab, też padła z powodu grypy żołądkowej, zapewne złapanej w biurze, które stało się siedliskiem wirusów, bakterii i pechowych zbiegów okoliczności.

 

Na placu boju pozostałam tylko ja i nasz szef. We dwójkę żadną miarą nie mogliśmy podołać piętrzącym się obowiązkom i zapanować nad całą firmą. W tej sytuacji właściciel biznesu został zmuszony do wezwania posiłków. Na odsiecz przyszły nam dwie stażystki, które poszukiwały dorywczego zatrudnienia i możliwości zdobycia doświadczenia zawodowego. Dwie młode, zdrowe, bezdzietne niewiasty okazały się dla nas wybawieniem z ciężkiej sytuacji. W dodatku były nad wyraz pojętne i po dwóch - trzech dniach dawały sobie bez problemu radę. Czasami o coś oczywiście jeszcze się dopytywały, ale generalnie nie było z nimi żadnego kłopotu. Szef był tak bardzo zadowolony, że niewątpliwie chętnie wymieniłby wszystkie swoje pracownice na te dwie panny nieobciążone żadną kulą u nogi, w postaci męża, dziecka czy wyczerpania obowiązkami sprzyjąjącego zwiększonej poddatności na wirusy. Jako człowiek niezwykle kulturalny nie pisnął jedak ani słowa o swoim niezadowoleniu z obecnej sytuacji i chęci do zmiany personelu. Zapewne rozumiał, że tego rodzaju panny i tak któregoś dnia zamieniłyby się w przemęczone mamuśki walczące dzielnie jak lwice z jesiennymi dolegliwościami, leniwymi mężami, zakatarzonymi nosami i całą przytłaczającą niezliczonymi obowiązkami szarą codziennością. Taka zmiana, na dłuższą metę i tak by, więc nic nie dała.

 

A skoro już o matkach i żonach wyczerpanych pracą na dwóch etatach, to dodam jeszcze, że sama się też rozchorowałam pod koniec miesiąca. Dobiła mnie kolejna gorączka Pawełka, której nabawił się w zdziesiątkowanej grupie maluchów. Pani doktor stwierdziła, że muszę odpocząć, wygrzać się w łóżku, wyspać, wypocić i pod żadnym pozorem nie starać się chodzić do pracy lub zajmować domem przynajmniej przez 3 – 4 dni. I na dodatek niczym się nie stresować, bo nie warto. Wiśta wio łatwo powiedzieć! Ale o ile trudniej wykonać, zwłaszcza, gdy o zastępstwo tak trudno choćby na jednym z etatów.

Anna Karska

Polecamy

31 maja Amatorski Teatr dla dzieci „Złoty Jeż” zakończył sezon bajką pt. „Dwa liski”. Spektakl odbył się w Domu Polskim.

Wywiad z Józefem Ptaszyńskim, członkiem komitetu organizacyjnego Konkursu „Polak Roku”

Życie toczy się swoim biegiem. Czasem chcielibyśmy, by przyspieszyło, czasami nie nadążamy i czujemy się zagubieni. W innych momentach chcielibyśmy by zwolniło tak, żeby zatrzymać się w danym momencie na dłużej.

Felix zdecydowanym ruchem otworzył tylne drzwi policyjnego wozu i wepchnął do środka zalaną łzami Anitę. Mgła zasnuwała jej oczy, lecz mimo to nie mogła oderwać wzroku od policjantów ładujących do karetki zakrwawionego Carlosa. Felix zatrzasnął za nią drzwi i krzyknął do kierowcy, by ruszał. Ten odjechał z piskiem opon, aż wgniotło skuloną postać kobiety w siedzenie.

Czy zakładając sukienkę w danym kolorze możemy podnieść swoją pewność siebie? A czy odpowiednio dobrany kolorystycznie makijaż może podkreślić pewne atuty i elementy urody? Zdecydowanie tak!

Współczesna kuchnia nie jest już pomieszczeniem gospodarczym, do którego gości się nie wpuszcza. To już nie tylko rząd szafek (prawie identycznych jak u sąsiada), zlew, lodówka, piec i kawałek blatu. Kuchnia – jak mówią – to serce domu.

Czasami, z przyczyn od nas niezależnych, nie dostaniemy urlopu w terminie, który nas interesuje. Bardzo często też, nawet gdy bierzemy urlop, nie stać nas na dalekie zagraniczne wojaże.

Dobra wiadomość dla wszystkich, którzy od garnituru od Armaniego wolą powyciągane koszulki i stare, dobre dresy - teraz jesteście trendy!

W tym roku obchodzimy 70 rocznicę zakończenia II wojny światowej.

Nadszedł czas urlopów i wielu z nas planuje zasłużony wypoczynek.

Reklama

Poczta kwiatowa
Radio Roza
niderlandia.org
polonia.be

Galeria

  • Koncert Budki Suflera
  • Bal Karnawałowy 2012
  • Bal Karnawałowy 2011
  • Koncert Golec u-Orkiestra
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Krakus
  • Bal Gimnazjalistów
  • Dzień Dziecka w szkole 2010
  • Mini galeria 04
  • Ani Mru Mru
  • Majówka Comblain La Tour 2010
  • Miss Fitness
  • Dzień Dziecka 2012
  • Mini galeria 03
  • Bal Karnawałowy 2012

Oni nam zaufali

kuchnia
ing
wbc
rossignol
permis
aaxe
wiewiorka
les delices